همیشه برام سوال بود که چرا باید دنیای صفر و یک‌ها از دنیای رنگ‌ها جدا باشه؟ توی این مقاله می‌خوام تجربه‌ام رو از ساخت اولین اثر هنری تعاملیم باهاتون به اشتراک بذارم.

شروع یک ایده دیوانه‌وار

همه چیز از جایی شروع شد که داشتم یک مدار ساده چشمک‌زن با آردوینو می‌بستم. با خودم گفتم چی میشد اگر این LED ها بر اساس صدای محیط تغییر رنگ می‌دادن؟

تکنولوژی بدون هنر، فقط یک ماشین خشکه؛ و هنر بدون تکنولوژی، در گذشته گیر می‌کنه.

برای این کار از یک سنسور صدای ساده و چند متر نوار LED آدرس‌پذیر استفاده کردم. کدهای C++ رو طوری تغییر دادم که فرکانس‌های بالا رنگ‌های پاستلی و فرکانس‌های پایین رنگ‌های نئونی تیره تولید کنن.

// یه تیکه کد فرضی
if(soundLevel > threshold) {
  strip.setPixelColor(i, strip.Color(255, 215, 0)); // Gold
}

نتیجه کار فراتر از انتظارم بود. حالا برنامه‌های بزرگتری برای آینده دارم...